Alle columnberichten

Gert@letiek enzo – afl. 304 – Trainer

13-05-2015 23:00

Als sportliefhebber kijk ik natuurlijk ook naar voetbal. Het is de laatste weken weer smullen geblazen met de laatste ronden van de competitie in binnen- en buitenland en met de halve finales van de Champions League en Europa League. En wat me dan vaak weer opvalt, dat is het gedrag van de trainers. Vooral die uit Zuid-Europese landen.




Zie ze anderhalf uur lang als malloten over hun stukje grasveld, nog net binnen de witte lijnen, heen en weer rennen. Ja, wel binnen de witte lijntjes blijven, anders komt de vierde man op je af. Die maffe trainers, druk gebarend, wijzend, pratend, schreeuwend naar hun spelers. Zelfs als ze allemaal ver bij hem vandaan staan, bijvoorbeeld in het strafschopgebied, loopt hij nog te zwaaien en te roepen. Is er iemand die begrijpt wat hij zegt? Is er iemand die naar hem kijkt? Ze moeten immers allemaal hun mannetje in de gaten houden. Vooral dat vrij worstelen vlak voor een corner is lachen geblazen. Gooi- en smijtwerk voor het doel, een fluitje van de scheids, een bestraffing en daar gaat het weer, de corner moet opnieuw worden genomen. En die trainer maar druk doen. Het is gewoon zielig.


Als voetballer denk je toch: vent, ga bovenop de tribune zitten. Stel je niet aan met je gedoe en geschreeuw, je hebt de hele week de tijd gehad om ons voor te bereiden, laat ons gewoon hun werk doen! Maar het helpt niet. Sommige trainers maken meer kilometers dan hun spelers, en zijn na afloop dan ook doorweekt van het zweet. Daarom drinken ze ook zoveel water tijdens de wedstrijd.


Stel je voor dat zoiets bij atletiekwedstrijden gebeurt. Je bent lekker aan het verspringen of discuswerpen. Je concentreert je en vervolgens, vlak voor je poging, begint de trainer tegen je te schreeuwen of te gebaren. Leg dan nog maar eens je discus neer en vraag hem: “Wat wil je nou eigenlijk, gekke kerel!”  Af en toe zie ik nog wel eens ouders een eind meerennen met hun zoon of dochter, tijdens de 1000 meter. En maar brullen: “Doorzetten! Versnellen! Je kunt het!” als pupil zou ik zeggen: “Bekijk het maar, blijf volgende keer maar thuis, ik vraag wel of ik met de moeder van Bart mag meerijden.”


Bij voetbal is het nog erger. Als er 22 kinderen voetballen, dan staan er veel vaders langs de kant die hun kroost bevelen toeschreeuwen, hem toeroepen sneller over te spelen, voor hun eigen kans te gaan, meer te verdedigen, of juist voorin te blijven hangen. Daar kun je als jeugdtrainer niet tegenop. Moet zo'n kind nou naar z'n pappa of z'n trainer luisteren? Wie heeft er eigenlijk meer verstand van voetbal. En, o ja, is voetbal voor kinderen van, pak hem beet tien jaar oud, gewoon een lekker potje ballen met elkaar, veel meer dan de wedstrijd te moeten winnen, koste wat het kost.... Kortom, laat het voetbal, de atletiek, het basketballen en noem maar op, over aan de trainer en de scheidsrechter. Bemoei je er als ouders niet mee. En, beste clubarts, geef de voetbaltrainer voor de Champions League of Europa League wedstrijd een pil met kalmerende werking.


tot volgende week,


Gert van Akkeren


Groningen Atletiek op
facebook

Locatie

Runnersworld

Runnersworld Groningen
© Copyright 2017 - Groningen Atletiek