Alle columnberichten

Gert@letiek enzo – afl. 302 – Blessure

29-04-2015 23:00

Blessures, het is de grote angst van elke topsporter. Een fikse blessure kan je zomaar een jaar van je sportieve carriere kosten. Vraag het Rutger Smith maar. Ik last maandag dat Rutger, nog altijd lid van Groningen Atletiek, voor het eerst sinds meer dan een jaar weer heeft meegedaan aan een wedstrijd. Hij wierp de discus net over de 60 meter, dus er moet nmog veel gebeuren. Als je als topatleet langdurig geblesseerd raakt, treft het je ook in de portemonnee. Je verliest de financiële steun van NOC*NSF en die van je sponsors. Tja, waar moet je als professioneel atleet dan van leven?




Het gevaar is natuurlijk dat je na een blessure te snel weer aan de slag gaat. We zien het helaas weer bij Arjen Robben. Een paar jaar lang was de “man van glas”, zoals hij wel genoemd werd, nauwelijks geblesseerd. Maar de laatste maanden ging het weer helemaal mis. Net hersteld van een langdurige buikspierblessure, juist toen hij in topvorm was en zelfs topscorer van de Bundesliga was, mocht hij afgelopen weekend weer even de wei in. Helaas was het na een kwartier alweer voorbij: een gescheurde kuitspier. Weg seizoenseinde, weg halve finale van de Champions League tegen Barcelona, en weg interlands met Oranje. Te vroeg weer begonnen? Het gaat weliswaar om verschillende blessures, maar toch....


Het is opvallend hoeveel geblesseerden zijn club Bayern Munchen telt. Trainer Pep Guardiola trok zijn conclusies, maakte ruzie met Herr Doktor Muller-Wohlfahrt, die sinds 1945 clubarts is. Gevolg: Herr Doktor pakte meteen zijn biezen en dokterstas. Ook bij Manchester United, waar Louis van Gaal de skepter zwaait, heerst het hele jaar al een blessuregolf. Ik kan me echter niet voorstellen dat het aan de trainers ligt. Vooral die topclubs hebben een medische staf waar ons Martini Ziekenhuis jaloers op zou zijn. Maar wat is het dan? Overbelasting? Veel topvoetballers spelen maandenlang twee duels per week.


Ook veel atleten zijn vaak geblesseerd. Je kunt echter niet zeggen dat die teveel wedstrijden lopen of stoten of springen. Zoveel wedstrijden zijn er niet. Dan zouden de wegatleten meer risico lopen, want die lopen vaak twee wedstrijden per week en trainen ook nog zowat elke dag. Maar ja, de spieren van lange-afstanders hebben natuurlijk minder te lijden dan die van sprinters en voetballers, die explosieve bewegingen maken.


Ach, het is zo begrijpelijk: een voetballer wil snel weer aan de bak, zijn trainer en medespelers en supporters zitten op hem te wachten, dus gaat hij weer aan de slag terwijl dat wellicht medisch nog niet verantwoord is. Een nieuwe blessure en een nieuwe periode vol frustraties ligt dan al snel op de loer. Wat te doen? Een medisch apparaatje ontwikkelen dat precies aangeeft wanneer het lichaam weer in zodanige conditie is dat de atleet weer mag gaan trainen, of aan wedstrijden mag meedoen. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn? Het UMCG houdt zich toch bezig met onderzoek naar de gezondheid op lange termijn? Kunnen die wetenschappers niet wat doen? Kunnen (voormalig) huisarts en wedstrijdleider Bauke Seldentuis en voorzitter annex verpleegkundige hun kennis niet delen met Louis van Gaal en Pep Guardiola? Want bij Groningen Atletiek is toch nooit iemand geblesseerd.... Ik tenminste niet.


tot volgende week,


Gert van Akkeren









 






Groningen Atletiek op
facebook

Locatie

Runnersworld

Runnersworld Groningen
© Copyright 2017 - Groningen Atletiek