Alle columnberichten

Gert@letiek enzo – afl. 291 – Vergeten

11-02-2015 23:00

Hebben jullie dat ook wel eens? Dat je thuis, of vooral op je werk, met een kop of mok verse koffie in je hand ergens heen loopt, vervolgens ergens anders naar toe, en na tien minuten beseft dat je niet meer weet waar je je koffie hebt neergezet. Het overkomt mij regelmatig, omdat ik op diverse plekken in een groot gebouw werk. Soms vind ik na enige tijd mijn mok terug, maar de koffie is inmiddels steenkoud geworden, zodat ik nieuwe moet halen of zetten.


Het vergeten van dingen is niet alleen voorbehouden aan drukbezette volwassenen. Ook senioren en kinderen hebben er last van. Kijk maar eens op de atletiekbaan. Na afloop van een wedstrijd vind je overal vergeten spullen terug: een trainingsbroek, trui, sportschoenen of spikes. Vroeger, werden de wedstrijduitslagen nog aan de deelnemende verenigingen toegestuurd, keurig geprint of minder keurig gestencild. Onderaan de velletjes papier stond dan vaak een mededeling als: “tijdens de Aron Hemel Memorial Games in Tietjerk zijn de volgende spullen achtergebleven: een paar blauwe spikes van het merk “Waggel” maat 38, een zwarte trainingsbroek met zwarte strepen, een roze t-shirt met de tekst “I'm Gay but I'm not Tyson” en een rol plakband. Je kunt ze komen halen in het clubhuis van de Tietjerk Tippelaars”.


Het kan nog veel erger. Lang geleden, toen ik als jeugdtrainer samen met mijn collega's elk jaar een trainingskamp voor de jeugd organiseerde, was het een bekend gegeven: na afloop, als de kinderen alweer waren opgehaald door hun ouders, namen de trainers een grote zak met achtergebleven spullen mee terug naar Groningen. Meerdere vuile sportsokken, vergeelde onderbroeken, bezwete t-shirts, schoenen, slippers, laarzen, knuffelbeesten, condooms en halflege zakken snoep. Die zak kwam dan in het clubhuis terecht en bleef de eerste weken gesloten. Uiteindelijk opende iemand de zak, werd vervolgens onpasselijk van de zweetlucht die eruit opsteeg, bedacht zich en legde de zak weer weg. Altijd nog benieuwd naar wat er uiteindelijk met die zak gebeurde en wie hem het clubhuis uit mikte.


Het blijft een sneu verhaal: na afloop van een wedstrijd kijk je over de inmiddels opgeruimde baan. Of na een trainingskamp door de lege eetzaal en slaapzalen van het trainingskamp. Je herinnert je die leuke uren en ontwaart vervolgens die eenzame spullen die (denk ik) toch nooit door hun eigenaar worden opgehaald. “Veel te veel werk,” zegt de pappa van de achtjarige Finn. “Vergeet dat roze t-shirt, we kopen wel een nieuwe voor je, en dan wel eentje met stoere kleuren!” Finn vindt het al lang best.


Datzelfde geldt niet voor de even oude Eefje, die haar vervaalde, eenogige mini-teddybeer naast de hoogspringbak heeft laten liggen. Ze wil geen nieuwe, ze wil die lieve oude Teddy die ze al vijf jaar lang overal mee naar toe zeult. Misschien strijkt pappa over zijn hart, rijdt op een zaterdagmiddag terug naar het bewuste sportpark, waar de hekken en deuren dicht zijn. Hoe moet hij het zijn dochtertje vertellen? Gewoon, hard en eerlijk zijn; “Dan had je maar beter moeten opletten! Je bent geen zeven meer, toch?”


Dan nog even terug naar het themawoord van deze column: 'vergeten”. Toen ik dit stukkie bijna af had, drukte ik op de verkeerde knop, zodat de complete tekst verdween en ik opnieuw moest beginnen. Gelukkig zat het thema nog in mijn hoofd. Tja, vergeten een back up te maken...












tot volgende week,
Gert van Akkeren





Groningen Atletiek op
facebook

Locatie

Runnersworld

Runnersworld Groningen
© Copyright 2017 - Groningen Atletiek